Wanneer u naar Fuerteventura komt, landt u midden in de zomer, het hele jaar door. Slechts vier uur vliegen van Midden-Europa vandaan bent u eigenlijk al in Afrika. Nog geen honderd kilometer zijn het tot het Afrikaanse vasteland en de Sahara...

Met een oppervlakte van 1730 vierkante kilometer is Fuerteventura het op één na de grootste van de Canarische eilanden, bijna 100 kilometer lang en tussen 5 en 30 kilometer breed. De schmalste plaats, Istmo de La Pared, verdeelt het eiland in Maxorata en Jandia.
Fuerteventura is het oudste eiland en heeft minder hoge bergen dan de naburige, later ontstane eilanden, omdat zij sterker door erosie werd afgevlakt. Het hoogste punt is de Pico de la Zarza (807 m). Het bergland rond Betancuria werd opgeheven van de zee, de rest van het eiland ontwikkelde zich in verschillende vulkanische uitbarstingen, die ongeveer 17 miljoen jaar geleden begonnen. Rond 10.000 jaar geleden doofden de vulkanen, die het landschap vormden. Wat u vandaag nog kunt zien zijn de „Calderas" (vulkanische kegels) in het noorden, gestolde lavastroomen bij Pozo Negro, lavagebieden ten oosten van Tuineje en de donkere zand- en grintstranden, die uit lava zijn ontstaan in b.v. Tarajalejo en Gran Tarajal.

De 144 officieel geregistreerde zandstranden zijn echter hoofdzakelijk wit en goud-geel, ontstaan uit kalk van zeedieren. Het zand komt dus niet uit de Sahara, zoals vaak vertelt word. Het zand van de Sahara bereikt Fuerteventura slechts op enkele dagen in het jaar: als de calima, de hete woestijnwind, waait. Dit zand is zo fijn dat eerder van stof gesproken moet worden en het is ook niet wit maar roodbruin. De weinige dagen dat de calima waait zijn de enige waarop het weer onplezierig is; echt heet wordt het nooit, koud wordt het ook in de winter nooit, regen is schaars. Het regelmatige goede weer heeft Fuerteventura aan de golfstromen en de passaatwinden te danken.
De zandstranden en het duingebied van Corralejo liggen aan de oostkust. Aan de westkust moet u rekening houden met gevaarlijke stromingen. Zwemmen is daar gevaarlijk, in het bijzonder in Playa de Barlovento in Cofete en in La Pared.

De eerste vakantieplaats op Fuerteventura ontstond op het schiereiland Jandia, bij het strand van de kleine vissersplaats Morro Jable. Het wordt nog steeds Jandia of Jandia Playa genoemd, de officiele naam is echter „Playa de Matorral". De vuurtoren aan de "Punta de Matorral" is het zuidelijkste punt van Fuerteventura. Jandia is uitgegroeid tot een vakantiecentrum met alles, wat voor een geslaagde vakantie nodig is: hotels, winkelcentra, banken, restaurants, cafés, bars en discotheken, alles in een relaxte sfeer.
Als u van hier naar het noorden rijdt, komt u langs de Club Aldiana, Esquinzo en dan langs meerdere van de beste Surfspots ter wereld, langs de mooiste stranden en de prachtigste uitzichten voordat u Costa Calma bereikt. Het eerste hotel aan de „kalme kust" werd gebouwd in de jaren '70. Nog is het geen stad, maar een aaneenrijging van riante vakantiegebieden, winkels en restaurants langs prachtige stranden. De "Istmo de la Pared", wat "landengte van de muur" betekend, is het smalste deel van het eiland, iets noordelijk van Costa Calma. De naam herinnert aan de muur die ooit de twee koningrijken van de Guanches - Maxorata en Jandia - scheidde.

In het centrum van het eiland, slechts een paar kilometer ten zuiden van de luchthaven, ligt Caletta de Fuste, ook bekend als El Castillo. „Castillo" bestaat uit de resten van een ronde toren, die in de 18de eeuw voor de defensie tegen piraten werd gebouwd. De wind-beschermde baai met wit zandstrand en ondiep water is bijzonder geschikt voor families met kleine kinderen. Noordelijk van de luchthaven voert de weg door het beschermde natuurgebied „El Jable" naar Corralejo. Deze vissershaven ontwikkelde zich in korte tijd in een levendige vakantieplaats. De stranden, die iets buiten het stadje liggen, zijn niet alleen lang, maar ook breed: Wie met de rug richting zee staat ziet een groot duingebied, dat zich kilometers richting binnenland strekt. Kijkt u richting zee, dan ziet u het eiland Lobos, dat u met de boot kunt bezoeken en daarachter het zwarte buureiland Lanzarote.
Jandia, Costa Calma en Corralejo zijn de meest bekende en belangrijkste vakantieplaatsen, maar het is slechts een klein deel van Fuerteventura. Vóórdat zonzoekende vakantiegangers Fuerteventura ontdekten leefden de ruim 45.000 majoreros meer in het binnenland van het eiland: in de vroegere hoofdstad Betancuria, in Antigua, in Pajara, in La Oliva. Zij bieden geen opwindende bezienswaardigheiden maar zijn wel vanwege hun eenvoudige schoonheid in het midden van de eenzame bergwereld en de kale vlaktes de moeite van een bezoek waard.